Historie van de methode Sickesz

    

De basis van de Orthomanuele Geneeskunde werd in 1965 gelegd door de Amsterdamse arts M. Sickesz (1923 - 2015) foto

dr.Sickesz werkte aanvankelijk als huisarts waarbij zij veelvuldig vaststelde dat veel klachten van het bewegingsapparaat te maken hadden met zeer kleine, corrigeerbare afwijkingen in het bekken en de wervelkolom. Daarop ontwikkelde zij in de tweede helft van de jaren zestig van de vorige eeuw een correctiemethode voor effectieve behandelingen. De methode is in de loop van de jaren verfijnd en uitgebreid.

Tijdens het eerste consult verricht de arts een nauwkeurig lichamelijk onderzoek. Daarbij wordt in het bijzonder gezocht naar een verwringing in het bekken of scheefstanden van wervels. 

Een asymmetrie in de positie van de wervels ten opzichte van elkaar wordt een standafwijking genoemd. Hierdoor functioneert de wervelkolom minder goed en wordt het zenuwstelsel ter hoogte van de geblokkeerde wervel geprikkeld.

Voor het goed functioneren van de wervelkolom is het van belang dat de wervels met het bekken één geheel vormen (bewegingsketen). Diverse klachten kunnen daarvan het gevolg zijn, niet alleen klachten van het bewegingsapparaat, maar ook van andere structuren van het lichaam: te denken valt aan hoofdpijn, maagzuurvorming, benauwdheid ea.